ബിജ്‌ലി സുരേഷ്‌

മനസ്സുകള്‍ക്കിടയില്‍ അതിര്‍വരമ്പുകള്‍

രൂപപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു;

ശരീരവ്യാകരണത്തിനപ്പുറം

അവളുടെ മനസ്സെന്ന പ്രഹേളികയിലെക്കു

നടന്നടുക്കാനാവുന്നില്ല,

ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ ആത്മചോദനയില്‍

പരസ്പരം ചൊരിഞ്ഞ

സ്നേഹശാപച്ചലനങളുടെ ബാക്കിപത്രം പോലെ

പഴുപ്പുണങ്ങാത്ത മുറിവുകള്‍

ഇടവേളകളില്‍ അലോസരപ്പെടുത്തി,

ഏറ്റു പറച്ചിലുകള്‍ ആവാമായിരുന്നു,

ഗര്‍വ്വിന്റെ തിമിരത്താല്‍

ഇടുങ്ങിയ മനസ്സിന്റെ ഉള്‍ക്കാഴ്ച പോലും നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു ;

നീതിദേവതയുടെ തുലാസ്സില്‍ ,

ശരിയും തെറ്റും മാറി മാറി തൂങ്ങി,

തെറ്റുകള്‍ പെരുകിയ തട്ട് താഴ്ന്നു തുടങ്ങി ,

ഇനിയൊരു കയ്യൊപ്പിന്റെ അകലം മാത്രം!

ഒടുവില്‍ നീണ്ട യാത്രാമൊഴി ,

പരസ്പരം അന്യരെപ്പോലെ,

മിഴികളില്‍ വെറുങ്ങലിച്ച ചിരിയുമായി

നമുക്ക് വേര്‍പിരിയാം....